سروده است . على ( ع ) نيز در پاسخ پدر چنين سروده‌هايى خطاب به او دارد . « 1 » ابو طالب گاهى قريش را با ملايمت از پيامبر ( ص ) دور مىكرد و گاهى با خشونت . او براى تحريك عواطف و احساسات ، و دور ساختن غائله ، شعرهاى سياسى مىسرود و فضا را براى اعتلاى كلمه خداوند ، و گسترش دين و حمايت از پيروان رسول خدا ( ص ) آماده مىكرد . يك بار پيامبر ( ص ) را گم كرد ، هرچه گشت او را نيافت . پس بنى هاشم را جمع ، و آنان را مسلّح كرد . او قصد داشت ، اگر ثابت شود ، اتّفاقى براى محمّد ( ص ) پيش آمده هر يك از آنان را در كنار يكى از بزرگان قريش قرار دهد تا او را بكشد . همهء اين تلاش‌ها و موضع‌گيرىهاى جوان مردانه ابو طالب براى دفاع از پيامبر اكرم ( ص ) ، يارى و اعتلاى كلمه خداوند و بالا بردن منزلت دين بود . روشن است كه برشمردن همهء مواضع و فداكاريهاى ارزشمند و عظيم ابو طالب نياز به وقت دراز ، و تلاش جداگانه دارد . در اينجا به همين اندازه بسنده مىكنيم و اقرار داريم كه حق مطلب را چنان كه بايد و شايد ادا نكرده‌ايم . در پى به گوشه‌اى از انبوه بىشمار فداكاريهاى جانانه ابو طالب در راه دفاع از پيامبر ( ص ) و مسلمانى اشاره مىكنيم . 3 . فداكاريهاى ابو طالب ( ره ) از آنچه گذشت روشن شد كه ابو طالب ، بزرگ مكّه آمادگى داشت تا 1 . از موقعيت خود در ميان قوم دست بردارد و در وضعيتى كاملا مخالف

--> ( 1 ) . مناقب آل ابى طالب ، 1 - 64 - 65 ؛ اسنى المطالب ، 21 ؛ دلائل النبوه ، 2 / 312 ؛ الغدير ، 7 / 357 - 358 ؛ 8 / 3 - 4 ؛ سيره حلبى ، 1 / 342 ؛ دلائل النبوه ( بيهقى ) ، 2 / 312 ؛ تاريخ الاسلام ( ذهبى ) ، 2 / 140 - 141 ؛ ابو طالب مؤمن قريش ، 194 .